Krótki metraż po raz drugi

Na ostatnich zajęciach obejrzeliśmy kolejną serie świetnych filmów krótkometrażowych. Bardzo dających do myślenia? Czy animacja zawsze jest... bajką? Czy animacja zawsze bawi i wzrusza? A co, jeśli straszy? A jeśli jest opowieścią filozoficzną? Czy zawsze bywa kolorowa i cukierkowa? 

1. Niepokojąca hiszpańska "Alma":

2. Cudowny "Paperman":

3. Zabawna "Mouse for sale":

Gucia

Jesteśmy wszechstronni. :-) Mówimy i filmie, oglądamy filmy i może nawet uda nam się stworzyć coś własnego. Ostatnio na zajęciach zapoznaliśmy się z postacią reżyserki Doroty Kędzierzawskiej - za pośrednictwem krótkometrażowego filmu "Gucia". 

Bohaterami filmu jest para siedmiolatków  - Tomek i Gucia. Wracają razem ze szkoły do domu i bawią się po drodze. A to w chowanego, a  to w klasy. Przy pomocy zbliżeń (wspaniali młodzi aktorzy!), z czarno-białych kadrów tworzy się piękna opowieść o pierwszej miłości. Jak wiele można powiedzieć przy pomocy braku koloru! Ba! Czarno-biały świat filmu jest znacznie bardziej wyrazisty niż ten kolorowy. Bardziej surowy, ale pełen emocji. Tu dodatkowego są one podkreślone przez muzykę Zbigniewa Zamachowskiego. 

Samotność

Nie, gdzie tam, nie jesteśmy samotni. Ale nowy rok szkolny w Klubie Filmowym rozpoczęliśmy od rozmowy na temat samotności w filmie. I obejrzeliśmy film Piotra Szczepanowicza pod tytułem "Dróżnik" - świetną, krótkometrażową animację, w której nie pada ani jedno słowo, ale jest taka moc obrazu - koloru, dźwięku i lekko rozmazanej kreski, że natychmiast omówiliśmy temat i każdy z nas narysował komiks na podstawie własnego (jeszcze niezrealizowanego, ale kto wie?) filmu o samotności. 

Dróżnik do obejrzenia z legalnego źródła TU. 

Powtórzyliśmy też, czym jest i do czego służy język filmu. W sieci nasi starsi koledzy z Białegostoku zostawili fajny filmik: